Raport indyjskiego programu dziennikarstwa śledczego ujawnił praktyki politycznego zastraszania i nękania stosowane przez firmę Pfizer  wobec biednych – i nie tylko biednych – krajów potrzebujących szczepionek. Raport w języku angielskim, który przedstawimy na końcu artukułu, oparty jest na badaniach Public Citizen.

Jakie są zarzuty, bazujące na faktach oraz umowach, wysuwane wobec firmy farmaceutycznej?

– Firma Pfizer zawsze zastrzega sobie prawo do narzucenia tajemnicy wszystkim rządom. Zmusiła ona kraje do utajnienia umów dotyczących szczepionki. Nawet UE ocenzurowała część umów;

– Pfizer kontroluje fizyczną dystrybucję szczepionek;

– Pfizer kontroluje darowizny na zakup szczepionki, które nie przepływają przez kraje kupujące, lecz trafiają bezpośrednio do firmy farmaceutycznej;

– Pfizer zapewnił sobie “IP waiver”. Podczas gdy firma od początku sprzeciwia się umowom, które pozwalają na produkcję licencjonowaną bez całościowego płacenia za prawa intelektualne, z drugiej strony – zastrzegła sobie prawo do zmuszania państw do płacenia za wszelkie próby podważania jej praw patentowych. Pfizer może ich nadużywać – inni nie;

– Pfizer nie akceptuje jurysdykcji sądów publicznych lub stanowych, żąda wyłącznie zwolnień lub użycia paneli arbitrażowych;

– Pfizer przyznaje sobie prawo do przejmowania aktywów publicznych w przypadku sporu sądowego lub wypłaty odszkodowania;

– Pfizer przypisuje sobie kluczowe decyzje dotyczące terminów dostaw szczepionki.

Ta paradoksalna sytuacja znajduje również odzwierciedlenie w cenach pobieranych za szczepionkę, które są zróżnicowane i często nieuzasadnione wielkością lub zamożnością nabywcy.

Polityka «wyszczepiania» umożliwiła prywatnej firmie zdobycie niezwykłej, «ultranarodowej» władzy, a wszystko to wydaje się zupełnie normalne i nie jest poruszane w mass mediach głównego nurtu.